یکشنبه, ۱۷ آذر ۱۳۹۸

پروهشگر گرامی، آمارهائی که در پیش روی شماست می‌تواند با واقعیت منطبق نباشد. پیشنهاد ما این است که آمارهای مختلفی را با هم مقایسه کنید تا به حقیقت درون آن واقعیت مورد تحقیق‌تان نزدیک شوید.

روسپیگری و انکار حکومت
توانا- ژاله شادی‌طلب، استاد جامعه‌شناسی، در سال ۱۳٨٦ طی پژوهشی درباره زنان تن‌فروش در تهران، به نتایجی تکان‌دهنده رسید. طبق آماری که او به دست آورد ۴۲ درصد این زنان از طریق شبکه‌های اجتماعی، ۲۵ درصد از طریق تلفن و ۲۲ درصد کنار خیابان به کار مشغول هستند. فاجعه آن‌جا هولناک‌تر می‌شود که از میان زنان تن‌فروش ١١ درصد به اجبار شوهر و ۱۸ درصد هم به اجبار والدین، «غالبا پدران»، تن‌فروشی می‌کنند. همچنین ۴۲ درصد این زنان مجرد، ۳۹ درصد آنان مطلقه، ۱۱ درصد دارای همسر و چهار درصد آن‌ها بیوه هستند. فرحناز سلیمی، فوق‌لیسانس روان‌شناسی، نیز از فعالان این عرصه است. او با هدف کمک به زنان آسیب‌دیده خیابانی، جمعیت آفتاب را به همراه همسر روان‌پزشک خود و چهار کارمند، در تهران راه‌اندازی کرده است. او یک بار موفق شده بود با حضور در یکی از کمیسیون‌های اجتماعی مجلس آمار واقعی تن‌فروشی را به گوش نمایندگان برساند؛ اما یکی از نمایندگانِ زن، آمارها را کذب خواند و فریاد زد: «این خانم دارد اشاعه فحشا می‌کند. زن آسیب‌پذیر چیست؟ بیرون‌اش کنید!»

مطالعه علمی یعنی مقایسه آمارها در مورد یک پدیده مشخص